Άλλη αίσθηση έχει ένα παιχνίδι όταν το βλέπεις από το γήπεδο και άλλη αίσθηση από την τηλεόραση. Το Σάββατο είχα πάει για λόγους δουλειάς στο ματς του Παναθηναϊκού με τον Πανιώνιο και παρατήρησα...
κάποια πράγματα που από το γυαλί δεν φαίνονται ή δεν επικεντρώνουμε σε αυτά.
Ο Παναθηναϊκός είναι ότι έδειξε κάπως βελτιωμένος σε σχέση με τα προηγούμενα ματς, αλλά ακόμα σε καμία περίπτωση δεν έχει την περσινή δυναμική του ακόμα. Κάτι που ελπίζει ο Νίκος Νιόπλιας να αποκτήσει η ομάδα του σε σύντομο χρονικό διάστημα, γιατί έρχεται ένας μήνας που πολλά και πολλοί θα κριθούν!
Ας πάμε, λοιπόν, σε αυτά που πρόσεξα και δεν φαίνονται με το πρώτο μάτι. Το σημαντικότερο και για αυτό το λόγο το προτάσσω και στον τίτλο είναι το γεγονός ότι σπάνια βλέπεις παίκτες του Παναθηναϊκού να κάνουν τάκλιν και αυτό γιατί ποτέ δεν κάνουν το σπριντ να πάνε πρώτη στην μπάλα.
Πάντα περιμένουν να πάρει ο αντίπαλος την μπάλα στα πόδια και μετά προσπαθούν να τον κόψουν. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μεγαλώνει την συχνότητα επιθέσεων του αντιπάλου με πολλά φορές ανεπιθύμητα αποτελέσματα.
Άξιο αναφοράς είναι το γεγονός ότι ο Κατσουράνης στο ματς με τους «Πάνθηρες» έκανε όσα τάκλιν είχε κάνει σε όλο το περσινό πρωτάθλημα (3 ή 4 δεν θυμάμαι ακριβώς), ένδειξη του πάθους που είχε και του πείσματος, μετά από όσα έχει ακούσει τελευταία.
Δεν σας κρύβω ότι όταν έφυγα από το γήπεδο είχα την αίσθηση ότι ο Νίνης ήταν μέτριος σε αυτό το ματς, παρά το ωραίο γκολ που πέτυχε, εν αντιθέσει με όλους τους συναδέλφους μου που έλεγαν ότι πετούσε και ότι ήταν ο καλύτερος. Εγώ δεν τον είδα ούτε σε μια φάση να μαρκάρει, να γυρίζει πίσω από την σέντρα, να βοηθάει τον Βύντρα.
Αντίθετα, καθόταν κάτω από το κέντρο περπατώντας σε μικρή απόσταση και περίμενε να κάνει επίθεση η ομάδα του. Εντάξει δεν λέω να γυρίσει να βοηθήσει τον Μπουμσόνγκ, αλλά τουλάχιστον να κόβει κάποιες επιθέσεις και επελάσεις των αντιπάλων αμυντικών. Το σύγχρονο ποδόσφαιρο θέλει και τα δυο, ειδικά για έναν παίκτη που παίζει στην πλευρά.
Επίσης, 2-3 φορές ενώ μπορούσε να απλοποιήσει το παιχνίδι του και να κάνει ασίστ σε ξεμαρκάριστο συμπαίκτη του, εκείνος επιχείρησε να περάσει όλη την ομάδα και να μπει με την μπάλα στα δίχτυα.
Τέλος, αυτό που μου έκανε απίστευτη εντύπωση είναι η πράσινη ανοργανωσιά στα κόρνερ. Από πέρυσι το «τριφύλλι» είναι η ομάδα με τα περισσότερα κόρνερ μέσω όρο στο πρωτάθλημα, ειδικά εντός έδρας. Δεν μπορούν οι άνθρωποι του τεχνικού τιμ του, να φτιάξουν 1-2 αυτοματισμούς, ώστε να υπάρχει και ένα ποσοστό επιτυχίας στα χτυπήματα από την γωνία; Λέω εγώ τώρα...
sportsecrets
Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)






Συμφωνώ 100% με το παραπάνω κείμενο. Και γω από το γήπεδο τα ίδια είδα. Ο Κατσουράνης έτρεχε και μάρκαρε επιτέλους αλλά έκανε πολλά λάθη σε μεταβιβάσεις. Όσο για τον Νίνη απορώ και γώ με αυτούς που λένε ότι έκανε καλό παιχνίδι. Ήταν πολύ φλύαρος, δεν ήξερε τί να κάνει την μπάλα σε πολλές περιπτώσεις και τα στημένα του είναι χάλια. Κάτι που πρόσεξα ήταν ότι ενώ ήταν κοντά στην γραμμή του πλαγίου άουτ την ώρα που παίκτης του ΠΑΟ έκανε πλάγιο αυτός έτρεχε χαλαρά με πλάτη προς τον παίκτη λες και δεν ήθελε να δεχτεί την μπάλα. Δεν μ αρεσε επίσης που είδα τον Μπουμσόνγκ να ανεβαίνει μέχρι λίγο πιο έξω από την περιοχή του Πανιωνίου με την μπάλα στα πόδια. Δεν έπρεπε να ήταν εκεί και αυτό έγινε αρκετές φορές στο ματς και δεν νομίζω να εκτελούσε εντολές. Τέλος, ο Σαριέγκι ήταν πολύ καλός και προβλέπω ότι όταν γίνει καλά ο Καντέ θα παίζουν μαζί στο κέντρο της άμυνας γιατί ο Αλέν δεν το χει.
ΑπάντησηΔιαγραφή