Γλάστρα… βράστα, κύριε Γιάννη

Δεν ξέρω αν ο φίλος του Παναθηναϊκού μπορεί να γελάει ή να κλαίει με όλα όσα γίνονται τον τελευταίο καιρό. Με αποκορύφωμα, βέβαια, τις χθεσινές εξελίξεις. Σας διαβεβαιώνω, όμως, ότι εύκολα μπορεί να… τρελαθεί. Δεν θέλει δα και πολύ κόπο. Τον τρόπο, άλλωστε, έχουν φροντίσει να τον βρουν άλλοι...





Επειτα και από τη χθεσινή συνάντηση των μετόχων στο Παλαιό Ψυχικό, πρέπει να αποκλείσουμε κάθε πιθανότητα επιστροφής του Νίκου Πατέρα. Ο πρώην πρόεδρος της ΠΑΕ δεν επιστρέφει, παρά την πληροφόρηση των τελευταίων ημερών, που ήθελε τις δυο πλευρές να καταλήγουν σε συμφωνία με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο. Γιατί όμως χθες η υπόθεση τελείωσε οριστικά; Τι συνέβη κι’ εκεί που χθες το πρωί μέτοχος που ήταν στη συνάντηση και έλεγε «τώρα που μιλάμε τα πράγματα είναι πιο αισιόδοξα από ποτέ», μετά φώναζε «δυστυχώς τα κάναμε μπάχαλο…»;


Το θέμα έχει ως εξής: Οι Βαρδινογιάννης και Πατέρας πήγαν με σκοπό να τα βρουν. Υπήρχαν όμως διαφορετικές απόψεις για την επόμενη μέρα στην ομάδα. Ο πρώτος ήθελε μια ΠΑΕ με ισχυρά πρόσωπα δικά του και σφικτή οικονομική πολιτική, ο δεύτερος μια ΠΑΕ στην οποία θα είχε ελευθερία κινήσεων, που το μπάτζετ θα μπορούσε να είναι υψηλό αν το έκριναν οι ανάγκες και που στην τελική δεν θα είχε τον ρόλο της… γλάστρας.

Γιατί η αλήθεια είναι πως όταν ο «Τζίγκερ» του είπε: «Νίκο, σε θέλω για πρόεδρο, με τον Γόντικα δίπλα σου να έχει αυξημένες αρμοδιότητες, με τον Φρέιτας τεχνικό διευθυντή (παρά τις αντιρρήσεις του Πατέρα) και με οικονομικό συμμάζεμα» και απέκλεισε το ενδεχόμενο να υπάρχει άνθρωπος εμπιστοσύνης του Πατέρα δίπλα του, τότε για… πρόεδρο γλάστρα μιλάμε. Γι’ αυτό και ο τελευταίος του απάντησε: «ήρθα με όλη την καλή διάθεση εδώ, αλλά με τέτοιους όρους δεν μπορούμε να κουβεντιάσουμε. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ήρθαμε να συζητήσουμε, από τη στιγμή που σκέφτεσαι τέτοια πράγματα. Εκτός αν πίστευες ότι θα κάνω τη γλάστρα…».

Η ουσία, λοιπόν, είναι μια. Ο «Τζίγκερ» θέλει το δικό του μοντέλο, τοποθετώντας δίπλα στον Πατέρα ανθρώπους δικούς του με αυξημένες αρμοδιότητες. Από την άλλη, η πρώην πρόεδρος της ΠΑΕ ήθελε να έχει μια ελευθερία κινήσεων, πιστεύοντας ότι η επιτυχημένη «συνταγή» της χρονιάς που πέρασε δεν πρέπει να αλλάξει, και επιθυμία του ήταν να υπάρχουν δίπλα του και άνθρωποι δικής του εμπιστοσύνης κάτι που ο «Τζίγκερ» του το… ξέκοψε.

Τα ερωτήματα είναι το εξής: Για ποιο λόγο έγινε η χθεσινή συνάντηση από τη στιγμή που κανένας δεν ήταν διατεθειμένος να ρίξει νερό στο κρασί του; Πως ο «Τζίγκερ» έλεγε τόσο καιρό ότι ήταν θετικός στην επιστροφή του Πατέρα και την κρίσιμη ώρα απέδειξε το αντίθετο, κάνοντας προτάσεις, τις οποίες δεν θα δεχόταν ποτέ ο τελευταίος; Και πως είναι δυνατόν να θες να κάνεις υποχωρήσεις, να προτείνεις σε κάποιον να επιστρέψει στην προεδρία, αλλά χωρίς να «περάσει» καμία πρότασή του; Αδιανόητα και… ακαταλαβίστικα όλα αυτά μου φαίνονται. Γλάστρα βράστα κύριε Γιάννη. Γλάστρα βράστα...

(sportfm)