"Ποιες ομάδες θεωρούνται μεγάλες;"

"Ποιες ομάδες θεωρούνται μεγάλες; Η εύκολη απάντηση είναι, εκείνες που κερδίζουν τίτλους. Άλλος πάλι μπορεί να υποστηρίξει ότι οι τίτλοι δεν αρκούν όταν δεν συνοδεύονται και από πολύχρονη ιστορία...





Επίσης, ορθό. Τέλος, μία ακόμη βασική παράμετρος είναι και ο κόσμος. Οσους τίτλους και να κατακτήσει ένας σύλλογος, όσα χρόνια ιστορίας και να διαθέτει εάν ο λαϊκός του όγκος δεν προκαλεί δέος αδύνατον να καταταχθεί στις διαχρονικά κορυφαίες.
Προσωπικά υποστηρίζω ότι και οι τρεις παρανομαστές (τίτλοι, ιστορία, κόσμος) είναι απαραίτητα συστατικά των αθλητικών μεγαθηρίων με πρώτο και βασικότερο, όμως, τον λαό. Οσα πλούτη και να διαθέτουν οι Βασιλιάδες, δίχως υπηκόους παραμένουν ασήμαντοι. Επιπλέον, κατά τεκμήριο ο λαός των μεγάλων σωματείων είναι πάντα και πολύ φανατικός. Κάτι πολύ δυνατό τους έλκει προς τα κει γιατί δεν συστρατεύονται στην τύχη τα πλήθη.

Με βάση τα παραπάνω, το ειδικό βάρος των σωματείων υπολογίζεται κυρίως σε συνάρτηση με το πλήθος των οπαδών. Αυτοί προσδίδουν κύρος στους παράγοντες, ενώ ο μεγάλος παίκτης εάν δεν αγωνιστεί σε ομάδα με κόσμο, δύσκολα εξαντλεί τις δυνατότητες εξέλιξής του. Το ίδιο και ο προπονητής.

Πώς αντιλαμβάνεται πρακτικά κανείς την «ειδική βαρύτητα» των συλλόγων; Νομίζω ότι όσο και εάν επιχειρηθεί αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης από τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ, ο μεγάλος κριτής είναι οι αγωνιστικοί χώροι. Εκεί μέσα τσεκάρεται το εκτόπισμα της φανέλας των ομάδων. Εάν πράγματι το αγωνιζόμενο σωματείο είναι μεγάλο αυτό θα αποτυπωθεί στη συμπεριφορά των αθλητών που τη φορούν. Με μια μεσαίου βάρους φανέλα ο αθλητής όσο καλός και να είναι δεν χτυπάει limit up στην απόδοση. Και αυτό γιατί η φανέλα δεν συνηγορεί στο να αισθανθεί εξολοθρευτής και κυρίαρχος στον αγώνα.

Υπάρχουν, βέβαια, και παραδείγματα αθλητών που μόλις πήγαν από μια μικρή ομάδα σε μεγαλύτερη χάθηκαν. Πολύ συχνά συμβαίνουν στα αποδυτήρια πράγματα που ποτέ εμείς δεν μαθαίνουμε, εντούτοις, ο κανόνας είναι ότι τα κορυφαία ταλέντα χτυπάνε κόκκινο στην απόδοση μόνο με τη φανέλα των μεγάλων ομάδων. Και όταν αυτό δεν αποδειχθεί στην πράξη τότε απλά δεν επρόκειτο για μεγάλους αθλητές.

Παράδειγμα ομάδας με φανέλα τεράστιου ειδικού βάρους για τα Ελληνικά δεδομένα είναι ο Π.Α.Ο.Κ. Ο αντικειμενικός κριτής μπορεί να βρει πολύ υλικό για να φθάσει ακόμα και στο συμπέρασμα ότι ίσως να είναι η βαρύτερη στη Χώρα.

Προτού κάποιοι, εντός και εκτός οικογενείας μας, βιαστούν να μειδιάσουν ας σκεφθούν, όχι μόνο με βάση τους τίτλους και το μέγεθος του λαού, που σίγουρα θα συναντήσει αλλού καλύτερες αποτιμήσεις από εμάς αλλά, κυρίως, με βάση το τι καταφέρνει αποδεδειγμένα η ασπρόμαυρη στολή στα γήπεδα της επικράτειας.

Είμαστε μεγάλο πλην τίμιο και πτωχό σωματείο αφού ποτέ δεν μας συμπάθησαν οι κάτοχοι του πλούτου. Παρόλα αυτά, είμαστε και ο μόνος σύλλογος που μπορεί να καυχιέται, χρόνια τώρα, ότι δραστηριοποιεί τα περισσότερα αγωνιστικά του τμήματα στην κορυφαία κατηγορία των πρωταθλημάτων τους. Φέτος είχαμε, ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϋ, χαντμπολ, (πόλο, και τι άλλο;) γυναικείο ποδόσφαιρο, στην α΄ εθνική ενώ του χρόνου θα προστεθούν σε αυτά τα τμήματα το χαντ μπολ γυναικών και το μπάσκετ και πόλο(;).

Και δεν είναι μόνο ότι αγωνίζονται, εκεί που αγωνίζονται, όλα τα τμήματα, το σημαντικό είναι ότι διακρίνονται για τις καλές επιδόσεις τους και αυτό είναι ολοφάνερο σε όλους: C.L. τα δύο ποδόσφαιρα καθώς και το αντρικό χαντμπολ, Ευρώπη τα μπάσκετ, το βόλεϋ (αλλού;).

Ας μου δείξει κάποιος ένα παράδειγμα άλλου μεγάλου ή μικρού βεληνεκούς σωματείο της Ελλάδας που τα καταφέρνει ανάλογα και, μάλιστα, σε συνθήκες φτώχιας, όπως εμείς. Ας μη μπει στον κόπο κανένας, απλά δεν υπάρχει.

Και το ερώτημα είναι το εξής: Πώς γίνεται ο Π.Α.Ο.Κ. να διακρίνεται κατά αυτόν τον τρόπο σχεδόν σε κάθε ομαδικό άθλημα; Η απάντηση είναι εύλογη: Με δεδομένο ότι οι συνθήκες διατηρούνται έστω και σε υποφερτά επίπεδα, οι αθλητές μπορούν και ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους, μέχρι εκεί που πάει, γιατί είναι το ειδικό βάρος της στολής που φορούν, που τους μετατρέπει σε νικητές, γιατί αισθάνονται ότι αγωνίζονται σε έναν τεράστιο σύλλογο. Οι ίδιοι παίκτες των τμημάτων μας εάν υποβιβαστούν αγωνιζόμενοι με φανέλα άλλης μικρότερης ομάδας ή αν μεταγραφούν σε άλλη, επίσης, μεγάλη της επικράτειας με τις ίδιες όμως συνθήκες πενίας, αποκλείεται να πετύχουν την ασπρόμαυρη απόδοσή τους.

Επομένως, δεν είναι οι τίτλοι που προσέδωσαν την ειδική βαρύτητα στη φανέλα του συλλόγου μας αλλά ο πολύς και πιστός λαός που ανέδειξε τον Π.Α.Ο.Κ. σε ένα από τα διαχρονικά τεράστια μεγέθη του Ελληνικού αθλητισμού και αυτό μπορούμε και το αντιλαμβανόμαστε καμαρώνοντας όλα τα τμήματά μας στις κορυφαίες θέσεις χωρίς να είναι πολλά τα λεφτά που τους δελεάζουν...αντίθετα, μάλιστα."

(αναγνώστης)