Τζόρβας: "Στα ντέρμπι δεν μπορείς να είσαι λιγόψυχος"

"Στην περιοχή πέφτουν από μπουκάλια μέχρι… κινητά"

Για την ψυχολογία των ποδοσφαιριστών στα μεγάλα ντέρμπι, αλλά και για τα αντικείμενα που δέχεται από τους αντίπαλους οπαδούς και για το πως αποφάσισε να γίνει τερματοφύλακας...

Μίλησε και για την "υπόθεση αεροβόλο" στο Καραϊσκάκη


μίλησε ο Αλέξανδρος Τζόρβας στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα». Διαβάστε μερικά αποσπάσματα:

-Πως έγινες τερματοφύλακας;

«Αυθόρμητα (γελάει). Υπάρχει και αυτό που λέει ένας φίλος μου ο Ηλίας Κώτσιος: “Τι να περιμένεις από έναν τερματοφύλακα, αφού από το σχολείο τους πιο χαζούς τους βάζαμε στο τέρμα”. Εντάξει αστειευόταν. Νομίζω πως έγινα τερματοφύλακας επειδή μια μέρα, όταν ήμουν πέντε ή έξι ετών, κάθισα στο τέρμα σε μια φάση πέναλτι, το απέκρουσα –είχα πέσει, το είχα κάνει πολύ θεατρικά- και είπα τέλος δεν ξαναβγαίνω, μου αρέσει η θέση αυτή».

-Χρειάστηκε όμως στη συνέχεια στην καριέρα σου συχνά να περιμένεις. Λένε ότι μπροστά σου ήταν κάποιοι μάλλον μέτριοι συνάδελφοί σου. Πως αισθανόσουν ενόσω περίμενες τη μεγάλη ευκαιρία;

«Υπομονή δεν είχα ποτέ πολύ μεγάλη. Για αυτό αναγκαζόμουν να φεύγω από τον Παναθηναϊκό να πηγαίνω σε μικρότερες ομάδες για να παίρνω συμμετοχές. Είχα αυτογνωσία όμως. Δυστυχώς στην Ελλάδα για να παίξεις πρέπει να φτάσεις τα 25-26 ακόμα και τα 28. Και πάλι θα είσαι τυχερός. Ο Κασίγιας στη Ρεάλ παίζει από 17 ετών. Παίζει τόσο καιρό που νομίζουμε ότι είναι 50. Δεν είναι ούτε 30. Και εμείς δεν έχουμε αυτό που έχουν οι άλλοι ποδοσφαιριστές, που μπαίνουν και παίζουν δέκα λεπτά. Οι τερματοφύλακες μπορεί σε ολόκληρη τη σεζόν να μην χρησιμοποιηθούν ούτε σε ένα παιχνίδι. Μου έχει συμβεί».

-Λένε ότι οι Έλληνες ποδοσφαιριστές είναι φυγόπονοι…

«Κοίταξε δεν μου αρέσει να μιλάω για τρίτους. Εγώ έχει χρειαστεί να κάνω προπόνηση ακόμα και σε ρεπό, να κάνω θυσίες».

-Κάνεις μια δουλειά που δέχεται κριτική από ανθρώπους οι οποί συχνά δεν κάνουν επαγγέλματα που φέρουν τόση ευθύνη όσο το δικό σου. Μπορεί να πουν πως δεν δουλεύετε και πάρα πολύ. Είναι άδικο αυτό;

«Η καριέρα μας κρατάει πες 15 χρόνια. Σε αυτό το διάστημα δεν μπορεί κάποιος να κάνει μόνο καταπληκτικά πράγματα. Η κριτική είναι εύκολη. Εγώ δεν διαβάζω εφημερίδες, δεν βλέπω τηλεόραση».

-Και τι κάνεις όταν έχεις χρόνο;

«Διαβάζω βιβλία. Διάβασα πρόσφατα τον Δρόμο του Κόρμακ μακ Κάρθι. Μου άρεσε. Διαβάζω και βιογραφίες, τώρα διαβάζω μία του ντα Βίντσι».

-Όταν οι ποδοσφαιριστές λένε «νιώθουμε πιο ελεύθεροι με τον ταδε προπονητή» σημαίνει πως του έχουν πάρει τον αέρα;

«Όχι το έχω δηλώσει και εγώ αυτό. Μπορεί εύκολα να παρεξηγηθεί, όμως εννοείς πως στο πρώτο λάθος που θα κάνεις δεν θα νιώσεις τόσο περιορισμένος».

-Δύσκολη στιγμή σου πάντως θα πρέπει να ήταν όταν σου έριχναν με αεροβόλο. Αντεξες…

«Είναι η φύση αυτών των παιχνιδιών. Σε ένα ντέρμπι δεν μπορείς να είσαι λιγόψυχος. Είναι το πάθος. Το τι ακριβώς έγινε, το ότι ήταν αεροβόλο, το καταλάβαμε αφού μας εξέτασαν οι ιατροδικαστές».

-Τι σας πετάνε συνήθως;

«Αναπτήρες, αγκράφες από ζώνες, όλων των ειδών τα νομίσματα, ακόμα και δραχμές. Η περιοχή γύρω γύρω έχει τα πάντα: Κινητά τηλέφωνα, μπουκάλια, καπνογόνα. Φτάσαμε σε σημείο να θεωρούμε φυσική την παρουσία τους».

-Μια κακή στιγμή όμως δεν μου είπες…

«Όποια κακή στιγμή υπήρξε την προσπερνάω. Τη διαγράφω. Γενικά δεν είμαι τερματοφύλακας ψυχολογίας».

-Τι θα πει αυτό;

«Τερματοφύλακας ψυχολογίας είναι αυτός που αν δεν καλά την πρώτη του ενέργεια στο παιχνίδι μετά θα έχει σε όλη τη διάρκεια κακή αγωνιστική παρουσία. Δεν είμαι έτσι εγώ».

-Τι ποσοστό της ικανότητάς σου οφείλεται στο ταλέντο και τι ποσοστό στη δουλειά;

«Ένα 30% στο ταλέντο, δηλαδή στα φυσικά προσόντα. Το υπόλοιπο είναι δουλειά. Συχνά άτομα που ο Θεός τους έχει χαρίσει πάρα πολύ ταλέντο φτάνουν γρήγορα σε μια ηλικία που δεν θέλουν να δώσουν τίποτα άλλο. Όλοι οι ποδοσφαιριστές έχουν αδυναμίες –δεν είχαν ο Πελέ, ο Μαραντόνα; Ενδεχομένως τώρα ο Μέσι;».

-Ένας Μαραντόνα τώρα με αυτό το σώμα θα κοβόταν πολύ νωρίς σε μια ακαδημία ίσως; Ρωτάω γιατί τώρα σας επιλέγουν νωρίς με αυτά τα κριτήρια…

«Όχι δεν θα κοβόταν. Τέτοιο παίκτες γεννιούνται λίγοι. Εχουν χαθεί πολλά ταλέντα στην Ελλάδα επειδή δεν υπάρχει υποδομή. Για αυτό και είμαι ευγνώμων που δεν είχα περισσότερο ταλέντο. Δεν θα προσπαθούσα τόσο. Είμαι εργατικός, σε αυτή την κατηγορία θα έβαζα τον εαυτό μου».